سکوت رو دوست دارم، چون بهم فرصت فکر کردن میده
بایگانی

چون برام مهمی

پنجشنبه, ۳۰ ارديبهشت ۱۳۹۵، ۱۲:۰۵ ق.ظ

من همیشه گفتم که آدما تو روابط باید به رشد همدیگه کمک کنن. یه قسمتش اینه که حامی و مشوق همدیگه تو پیشرفت کردن و به جلو قدم برداشتن باشن و  قسمت دیگش هم اینه که تلاش کنن جلوی اشتباه کردن همدیگه رو بگیرن.

درسته که در نهایت هرکس خودشه که تصمیم میگیره، اما تو هر رابطه، با توجه به شرایط و جنس اون رابطه باید تمام تلاش خودمون رو برای فهموندن و جلوگیری از خطا کردن آدمایی که برامون مهمن بکنیم. اصلا به نظر من یکی از تعهدات رابطه باید همین باشه که اگه یکی داشت راه خطا رو میرفت، اون یکی متوجهش کنه و هرطور که میتونه به جلوگیری از این اشتباه کمک کنه. نیاز نیست همیشه با خوردن سرمون به سنگ درس بگیریم، چون خیلی وقتا دیگه هیچ چیز به حالت قبل برنمیگرده و یه وقتایی یه مشاور خوب، یه همراه عزیز، یه بزرگتر با شعور، یه دوست با معرفت، یه فردِ دلسوز، میتونه با حرفاش آدم رو به خودش بیاره تا حواسش رو جمع کنه.

تو شرایط عادی که همه چیز گل و بلبله یا وقتی که طرف خودش داره راه مناسب رو میره و کار درست رو انجام میده و آرامشِ ما برقراره که همراهی یا تائیدش کردن هنر خاصی نیست، مهم اینه که وقتی شرایط غیرعادی میشه، وقتی طرف حواسش پرت شده، وقتی خسته است، وقتی داره خطا میکنه و ... تلاش کنیم تا متوجهش کنیم، زحمت بکشیم فکر کنیم تا بببینیم چطور میتونیم بهش کمک کنیم و اون موقع بتونیم دستش رو بگیریم. خیلی وقتا آدما نیاز دارن وقتی دارن راه نامناسبی رو میرن که نمیدونن یا توجهی بهش نمیکنن، یه نفر اونا رو به خودشون بیاره، یه وقتایی موقع تصمیم گیری که میشه آدما حواسشون نیست که دارن اشتباه میکنن، و این وظیفه ی نزدیک هاشونه که اونا رو متوجه  کنن. تو این شرایط حتی گاهیم پیش میاد من در مورد نادرست بودن رفتار اون کسی که برام مهمه یا خطا کردنش، اشتباه کرده باشم، ولی همین که اون به خاطر حرف های من یه بار دیگه به این مسئله فکر میکنه خودش ممکنه نکاتی رو براش مشخص کن که تا قبلش بهشون فکر نکرده باشه. البته از نظر من همه ی اینکارها وقتی ارزش داره و تاثیرگذاره که به خاطر اهمیتی که اون آدم برامون داره انجامش بدیم، نه رفعِ مسئولیت از دوشِ خودمون یا مقصر نشون دادن طرف مقابل و طلبکار شدنمون در آینده ازش!

دوست ندارم وقتی کسی که برام مهمه اشتباهی میکنه یا ضربه ای میخوره، بگم ای کاش میگفتم، ای کاش فلان رفتار رو میکردم، ای کاش ...

 

وقتی بهم گفت: داشتم اون کارو میکردما، مسیجی که تو بهم دادی باعث شد دست نگه دارم، بغض کردم و سرشار از لذت شدم و خدا رو با همه ی وجودم شکر کردم که اون اتفاق نیفتاد.

 

* این هم اضافه کنم باید حواسمون باشه این قضیه با دخالت کردن و کنجکاوی و نسخه پیچیدن تو زندگی بقیه فرق داره و به هر رفتارمون همچین برچسب موجهی نزنیم.

موافقین ۴ مخالفین ۰ ۹۵/۰۲/۳۰
رها

نظرات  (۷)

نوشته ات من رو یاد اتفاقی انداخت که چند وقت پیش در جمعی با اون مواجه شدم.
در یک مهمانی بیست-سی نفره خیلی بی دلیل اکثر مهمان ها شروع کردن در مورد فردی که اون شب در تون مهمانی نبود حرف زدن. البته از نظر خودشون حرف زدن بود! چون در واقع داشتن شخصیت اون آدم رو تخریب می کردن و به نوعی مسخره اش می کردن. ااین آدمِ غایب یکی از دوستان نزدیک من هست که برام خیلی عزیزه. اون شب خیلی ناراحت شدم. فردا صبح اولین کاری که کردم این بود که به کسی که شروع کننده و هدایت گر بحث نابجای شب قبل بود میسج دادم و براش نوشتم که این کارشون تعرض به چارچوب اون فرد بود. براش نوشتم که چه کار ناپسندی بود اون عمل جمعی و چقدر هم حقیر بود این حرکت!
یه پاسخ شوخی-طور به مسیج من داد. که یعنی بی خیال بابا!

و جالب اینکه بعد از اون مسیج دو سه باری هم اتفاقی در جمع های مختلف فردِ خاطی (!!) رو دیدم و باور کن رها قشنگ می دیدم که مسیج من روی این آدم تاثیر گذاشته (حتی اگر شده برای کوتاه مدت) و دیگه در مورد دیگران تئوری سازی نمی کنه
ا
پاسخ:
چه کار خوبی کردی، منم موافقم با اینکه این تذکر دادنه تاثیر میذاره روی دیگران
خیلی وقتا اشتباهات آدما از ندونستن یا بی توجهی کردنه، تذکرا باعث میشه حواسشون جمع تر بشه
سلام ..

برچسب نزدن در عین امر به معروف و نهی از منکر ! بسیار وظیفه سخت و البته پر ارزشی است !
پاسخ:
سلام
بله همینطوره
بعضیا هم هستن که تا نصیحت میکنی، راهنمایی میکنی یا گوشزد میکنی دور برمیدارن که "تو اگه بیل زنی باغچه خودتو بیل بزن"
در واقع براشون مهم نیست که شاید این کاری که تو داری اون آدم رو ازش نهی میکنی انجامش نمیدی خودت... فقط یه چیزی میگن که گفته باشن.
پاسخ:
آره میفهمم
یه سریام هستن که چون از گذشته ی تو خبر دارن، همش سعی میکنن اون رو به روت بیارن، ولی توجه نمیکنن تو اگه امروز حرفی میزنی، به خاطر اینه که اون تجربه ها رو پشت سر گذاشتی 
به قول سعدی که میگه: دو چیز طیره عقل است دم فرو بستن ، به وقت گفتن و گفتن به وقت خاموشی...

به نظر منم نصیحت کردن و آگاه کردن دیگران خیلی مهمه و اصن وظیفه انسانی ماست، که البته میبینیم خیلی رعایت نمیشه

 و اینکه به قول خودتون نباید به دخالت تبدیل بشه. که خب خیلی رعایت میشه...!

علتش هم اینه که ما آدما هم بلد نیستیم چطوری با هم صحبت کنیم، و هم واسه آزادی های شخصی هم احترام قایل نیستیم. اینه که یا از این ور بوم میفتیم یا از اون ور بوم یا از هردو ور بوم.
پاسخ:
آره متاسفانه
من اصلا نمیتونم تو امور کسی غیر از افرادی که باهاشون خیلی خیلی صمیمی هستم دخالت کنم...
حتی اگه بدونم فرضا هم اتاقیم داره کار اشتباهی میکنه بازم بهش چیزی نمیگم!!!
دوس دارم بقیه هم مثل خودم باهام رفتار کنن...
پی نوشت هم واضحه... ولی راستش پیدا کردنه این مرز هم البته گاهی مشکل میشه... اینکه تشخیص بدی به کی میتونی اشتباهاتش رو گوشزد کنی... لااقل خودم اینجوریم
نمیدونم... شاید خیلی سخت میگیرم
پاسخ:
آدما خیلی متفاوتن، هرکس یه جور رفتار رو میپسنده
سلام خیلی خوب از تجربه ها درس بگیریم کاش بتونیم هرکس از خونه خودش شروع کنه تا بتونم سالم کنیم جامعه ای در حال تخریب شدن وهرکس به هر اندازه مقصر من  جربه تلخی داشتم خیلی تلخ کاش هر کس اول ازدواج مشکل داره به یک بزرگتر بگه یک که راز دارش ولی وقتی یک مشکل بزرگ شد خوب شدنش هم زمان میبره پس بیایم دنیای خونه هامون بهشت کنیم
پاسخ:
امیدوارم
چقدر خوب بود مرسی واقعا :)
پاسخ:
ممنونم بانو

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی