سکوت رو دوست دارم، چون بهم فرصت فکر کردن میده

ماهمو گم کرده بودم، اومدی

يكشنبه, ۲ اسفند ۱۳۹۴، ۱۲:۲۷ ق.ظ

همه ی برنامه ی اســتیج یه طرف، این ترانه ی بی نظیر ( بغضِ دریا ) با شعر رها اعتمادی و صدای جاودانه ی عارف یه طرف

انگار همه ی زندگیم، همه ی لحظه های دیروز وامروزم، همه ی حسم، همه ی عشقم تو این شعر خلاصه شده، تنم به لرزه میفته وقتی گوشش میدم... انگار خودِ خودِ منم و همه ی وجودم داره میخونش

 

 

همه از دور میشنیدن بغضه دریا تو صدامه          همشون به هم میگفتن غمه دنیا تو نگامه

همه درهاشونو بستن تنها موندم زیر بارون          تنهایی گاهی یه مرزه بینه آزادی و زندون

 

از نفس افتاده بودم اومدی... راهمو گم کرده بودم اومدی

جاده خالی و بدونه نور ماه... ماهمو گم کرده بودم اومدی

 

خودمو گم کرده بودم کسی حالمو نپرسید          دردامو میگفتم اما کسی حرفامو نفهمید

نمیدونم از کجای سرگذشتو سرنوشتی          که از اون دوزخ گرفتی منو دادی به بهشتی

که نه جاده رو به مرگه نه تو تنهایی میپوسم      بدون هر شب وقتی خوابی هر دو پلکاتو میبوسم

 

از نفس افتاده بودم اومدی...

 راهمو گم کرده بودم اومدی...

 

موافقین ۱۲ مخالفین ۰ ۹۴/۱۲/۰۲
رها