سکوت رو دوست دارم، چون بهم فرصت فکر کردن میده
بایگانی

معرکه

چهارشنبه, ۲ اسفند ۱۳۹۱، ۱۱:۵۶ ب.ظ

" منتقل شده از مشق سکوت در بلاگفا "


فکر میکردم حالا که دیگه هر لحظه چشام خیس نمیشه، که دیگه وقت و بی وقت، خاطرات یادم نمیفته و درگیرشون نمیشم، یعنی همه چیز تموم شده...

فکر میکردم حالا که هر شب و هر شب کابوس نمیبینم، حالا که کینه ندارم، که دلخور نیستم از کسی، که به این زندگیم عادت کردم، که میدونم کجای راه رو اشتباه رفتم و کجا درست حرکت کردم، یعنی همه چیز تموم شده...

فکر میکردم حالا که دیگه نمیجنگم، حالا که روزام سخت نمیگذره و شبام آروم تر ِ، یعنی همه چیز تموم شده

اما حالا دارم میبینم که این ترس ِ لعنتی، این نگرانی های ِ پی در پی، این تمرکز نداشتن ها، این فرار کردن ها، همه و همه هنوز تو من هست، هنوز تو من در جریان ِ، دارم میبینم که هرچقدر رو هرکدوم از این بریدگی ها مرهم میذارم و ازش مراقبت میکنم باز از یه جای دیگه سرباز میکنه، دارم میبینم که هنوز یه چیزی تو وجودم هست که درست وقتی که تو اوجم، که میخوام قدم بردارم، دست هام رو میگیره و میخواد منو به سمت خودش بکشونه. نمیدونستم که زمان زخم ها رو التیام داده، اما جاشون از بین نرفته، نمیدونستم که 1) وقتی هم از معرکه بدر می آیی، هنوز در معرکه ای! معرکه هنوز در تو است.
نمیدونستم که برام سخت میشه که نترسم از رفتن ها، تنها موندن ها، خسته شدن ها، تغییر کردن ها، عوض شدن ها، فراموش شدن ها، سرد شدن ها، تحمل نکردن ها، تکراری شدن ها، دور انداختن ها، فاصله گرفتن ها و و و ..

نمیدونستم که سخت ِ گذشتن از همه ی این ترسها، نمیدونستم که این ترس ها برام یه دیوار به ظاهر دفاعی ِ خیالی میسازه در مقابل همه ی چیزهایی که همه ی زندگی ِ من ِ

نمیدونستم که همه ی اینها از گذشته با من همراه شدن و باعث این میشن که امروز آزار ببینم و اگه راه مقابله باهاشون رو یاد نگیرم، فردایی هم برام باقی نمی مونه...

2) کسی که یکبار رنج کشیده، تجربه درد را هرگز فراموش نمیکند...کسی که ویرانی خانه ها را دیده، به وضوح کامل میداند که گلدانهای گل ، تابلوها و دیوارهای سپید، اشیایی ناپایدارند...خوب میداند خانه از چه چیز ساخته شده و میتواند فرو ریزد...

 

 توضیحات:

در ادامه ی پست قبل و  فقط یک دل نوشته از سَر ِ دلگیری

 

 

1) جای خالی سلوچ – محمود دولت آبادی

2 ) فضیلت های ناچیز -  ناتالیا گینزبورگ

 

موافقین ۰ مخالفین ۰ ۹۱/۱۲/۰۲
رها