سکوت رو دوست دارم، چون بهم فرصت فکر کردن میده
بایگانی

مهمترین عنصر در برقراری یک ارتباط چیست؟

پنجشنبه, ۲۲ دی ۱۳۹۰، ۰۵:۴۵ ب.ظ

" منتقل شده از مشق سکوت در بلاگفا "


در یک ارتباط کدام یک از گزینه های زیر از همه مهمتر است؟

1-       احساس 9% پاسخ ها

2-       اعتماد    77% پاسخ ها

3-       احترام     2 % پاسخ ها

4-       شعور     12 % پاسخ ها

 

سوال بالا، سوالی بود که خیلی وقت پیش تو فیس بوک دیدم و بر اساس تعداد شرکت کننده ها، به پاسخ های ارائه شده درصد دادم.

بدون شک همه ی ما در طول روز ارتباطات مختلفی رو تجربه میکنیم و درگیر اون میشیم، ارتباطات خانوادگی، احساسی، دوستی، کاری و ... و هر یک از گزینه های بالا هم به نوبه ی خود نقش مهمی رو در این ارتباطات ایفا میکنند، اما به راستی کدوم یک از اونها مهمترین مسئولیت رو در یک ارتباط به عهده داره؟

 مسلما مثل خیلی سوالهای دیگه، شخصیت های مختلف به این سوال پاسخهای متفاوتی خواهند داد. برای پاسخ دادن به این سوال، من قبل از انتخاب، تک تک گزینه ها رو برای خودم تحلیل کردم و بعد با توجه به نتایجی که به دست آوردم به سوال پاسخ دادم.

از نظر من، احساس رو نمیشه به تمامی رابطه ها تعمیم داد در بعضی رابطه ها احساس نقش حیاتی رو بازی میکنه اما در همون نوع روابط و انواع دیگر رابطه باز هم حضور احساس نمیتونه تضمینی برای کیفیت اون باشه.

اعتماد که بالاترین درصد پاسخ ها رو به خودش اختصاص داده بود، از اهمیت فوق العاده ای برخورداره. بر عکس احساس، اعتماد در انواع مختلف رابطه، میتونه یکی از بزرگترین شروط موفقیت باشه، و به پیشبرد هرچه بهتر اون رابطه کمک کنه. وقتی انسانها به هم اطمینان دارن، نه تنها هرکدوم از طرفین برای بهترشدن رابطه تلاش میکنن بلکه تلاش طرف مقابل هم براشون قابل باور و قابل قبول خواهد بود. اما یکی از مهمترین مسائل پیرامون اعتماد اینه که، خود اعتماد برای به وجود اومدنش نیاز به پیش زمینه های دیگه ای داره و اونطور نیست که شروع یک رابطه تضمین کننده ی اعتماد اون باشه. در اکثر انسانها اعتماد به مرور زمان و با توجه به شناخت و درکی که از همدیگه پیدا میکنند به وجود میاد. و به همین دلیله که گزینه ی اعتماد نمیتونه برای من مهمترین عنصر یک رابطه باشه.

احترام گزینه ای بود با کمترین درصد پاسخ. به نظر من این کمترین نشون از بی اهمیت بودن احترام نیست، خیلی واضحه که حداقل نیازی که هر انسانی میتونه داشته باشه احترامه، اما احترام چیزی نیست که توی یه رابطه به وجود بیاد و یا از بین بره. هرکس با توجه به شخصیت خودش، و برخوردش با اطرافیانش توی هرنوع رابطه ای میتونه احترام شایسته ی خودش رو به دست بیاره و انسانهایی که برای خودشون و شخصیتشون ارزش قائلن توی هر رابطه ای پا نمیذارن و باقی نمیمونن و با این کار بیشتر از هرکس دیگه ای به خودشون احترام میذارن. از نظر من کسب احترام یه مسئله ی شخصیه و نمیتونه ربطی به رابطه داشته باشه.

آخرین گزینه شعوره. معنای لغوی شعور دریافتن، ادراک و آگاهیه و نه تنها در یک رابطه که در همه ی زمینه های زندگی نقش مهمی رو ایفا میکنه. وقتی هر انسانی درک مهمی از خودش، خواسته ها، نیازها و اهدافش داشته باشه، نسبت به انواع ارتباطات و ملزومات خاص هر نوع ارتباط آگاهی مناسبی پیدا میکنه. بر خلاف سه گزینه ی دیگه، وقتی در یک ارتباط شعور حضور داشته باشه، اعتماد، احترام و حتی احساس هم توانایی شکوفایی در اون رو خواهند داشت. هرکس در محدوده ی شعور و ادراک خودش میتونه دوست داشته باشه، اعتماد کنه، احترام بذاره و به طور کلی ارتباط برقرار کنه. انسانهای با شعور متفاوت برای برقراری ارتباط دنبال افراد مشابه خودشون خواهند گشت و این تشابهات نه تنها احترامیه به خودشون، بلکه در به وجود اومدن اعتماد و حتی احساس بینشون هم نقش پررنگی رو بازی خواهد کرد.

با توجه به توضیحاتی که دادم، شعور از نظر من مهترین عنصر در یک رابطه است. خوشحال میشم توضیحات و انتخاب شما رو هم در مورد این سوال بدونم

 

پی نوشت: کلیه توضیحات در محدوده ی پاسخ دهی به این سوال بود .

موافقین ۰ مخالفین ۰ ۹۰/۱۰/۲۲
رها

نظرات  (۰)

هنوز هیچ نظری ثبت نشده است

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی